PLA, biodegradowalne tworzywo sztuczne wytwarzane z zasobów odnawialnych, zawiera wiązania estrowe w swojej strukturze molekularnej, przez co jest podatne na pogorszenie wydajności ze względu na czynniki środowiskowe. Dlatego właściwe przechowywanie ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia stabilności jakości i wydajności. Główne zagrożenia dla PLA podczas przechowywania obejmują hydrolizę higroskopijną, degradację termiczną i starzenie oksydacyjne. Należy ustanowić ujednolicone środki w zakresie kontroli środowiska, ochrony opakowań, zarządzania układaniem i monitorowania-okresu przydatności do spożycia.
Po pierwsze, należy ściśle kontrolować temperaturę i wilgotność środowiska przechowywania. PLA jest wrażliwy na wilgoć; nawet w temperaturze pokojowej w wilgotnych warunkach będzie zachodzić powolna hydroliza, co prowadzi do zmniejszenia masy cząsteczkowej, osłabienia właściwości mechanicznych oraz kruchości lub wad powierzchniowych produktu. Idealna temperatura przechowywania powinna wynosić od 15 do 25 stopni, a wilgotność względna nie przekracza 40%. W gorących i wilgotnych porach roku należy zwiększyć wentylację lub zastosować sprzęt osuszający, aby zapobiec przedostawaniu się wilgoci z otoczenia do materiału. Otwartą, ale nieużywaną żywicę PLA należy jak najszybciej zamknąć i odłożyć do suchego środowiska, aby uniknąć wtórnej absorpcji wilgoci.
Po drugie, należy unikać długotrwałego narażenia na ciepło i światło. Chociaż temperatura rozpoczęcia degradacji termicznej PLA jest wyższa niż konwencjonalna temperatura przetwarzania, ciągła ekspozycja na środowiska o temperaturze powyżej 60 stopni lub bezpośrednie światło słoneczne może powodować pękanie łańcucha molekularnego i utlenianie, co prowadzi do odbarwienia, uwalniania zapachu i pogorszenia wydajności. Dlatego miejsca przechowywania powinny być chłodnymi, ciemnymi pomieszczeniami, z dala od źródeł ciepła i bezpośredniego światła słonecznego; najlepiej byłoby używać zacienionych lub półzamkniętych-magazynów.
Jeśli chodzi o pakowanie i układanie w stosy, żywicę PLA zazwyczaj zamyka się w-odpornych na wilgoć workach z folii wewnętrznej lub workach kompozytowych z folii aluminiowej, z zewnętrzną warstwą-odpornego na wilgoć papieru lub plastikowych bębnów, aby zapobiec przenikaniu wilgoci podczas transportu i przechowywania. Podczas układania palet lub półek należy utrzymywać je w suchości i czystości, unikając bezpośredniego kontaktu z podłożem. Wysokość układania powinna być umiarkowana, aby zapobiec deformacji dolnej warstwy na skutek ciśnienia lub utrudnienia przepływu powietrza. Różne partie i gatunki PLA należy przechowywać oddzielnie i wyraźnie oznakować w celu zapewnienia identyfikowalności i zarządzania „pierwsze weszło, pierwsze wyszło” (FIFO).
Podczas przechowywania należy ustanowić system regularnej kontroli i testowania jakości. Pobieranie próbek i testowanie zawartości wilgoci, wskaźnika szybkości płynięcia i właściwości mechanicznych może pomóc w wykryciu potencjalnych oznak pogorszenia się w odpowiednim czasie. W przypadku PLA przechowywanego przez dłuższy czas (ponad sześć miesięcy) zaleca się-przed użyciem wstępne suszenie w celu usunięcia wszelkich śladowych ilości wilgoci, która mogła zostać wchłonięta, i zapewnienia stabilności przetwarzania.
Ponadto kluczowe znaczenie ma ostrożne zarządzanie okresem przydatności do spożycia PLA. Chociaż PLA można przechowywać przez rok do dwóch lat bez znaczącej degradacji w odpowiednich warunkach, jego rozkład masy cząsteczkowej może zmieniać się w czasie, wpływając na konsystencję i niezawodność gotowych produktów. Dlatego też na opakowaniach lub w systemie magazynowym należy wyraźnie zaznaczyć datę produkcji i zalecany okres stosowania, traktując priorytetowo wykorzystanie wcześniejszych partii.
Podsumowując, kluczem do udanego przechowywania PLA jest ochrona przed wilgocią, kontrola temperatury, unikanie światła i izolacja przed zanieczyszczeniami. W połączeniu z właściwym pakowaniem, układaniem w stosy i zarządzaniem-okresem przydatności do spożycia, skutecznie utrzymuje to integralność struktury molekularnej i stabilność właściwości przetwórczych, pozwalając w pełni wykorzystać zalety wytrzymałości mechanicznej, przejrzystości i biodegradowalności podczas późniejszego wytwarzania produktu.